Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Procedury i metody deliberacyjne w doradztwie politycznym (spec. AiDP)

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2102-M-D3PIMD
Kod Erasmus / ISCED: 14.1 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0312) Politologia i wiedza o społeczeństwie Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Procedury i metody deliberacyjne w doradztwie politycznym (spec. AiDP)
Jednostka: Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
Grupy: Nauki Polityczne - DZIENNE II STOPNIA - 3 semestr 2 rok -przedmioty wszystkie
Punkty ECTS i inne: 2.00 Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.
Język prowadzenia: polski
Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Głównym celem przedmiotu jest przedstawienie podstawowych założeń teoretycznych modelu demokracji deliberatywnej oraz analiza powstających na ich podstawie rozwiązań instytucjonalnych.

Pełny opis:

1. Demokracja. Stan i wyzwania.

2. Demokracja a deliberacja.

3. Demokracja deliberatywna – charakterystyka modelu

4-6. Instytucje demokracji deliberatywnej: sondaż deliberatywny, budżet partycypacyjny, panel obywatelski, komórki planujące, sądy obywatelskie i in.

7. Deliberacja a decydowanie polityczne w praktyce.

Literatura:

Zalecana literatura:

1. J. Grygieńć, Demokracja na rozdrożu. Deliberacja czy partycypacja polityczna? Kraków 2017, r. 1.

2. D. Held, Modele demokracji, Kraków 2010, r. 9;

3. J. Sroka, Współdecydowanie w wielopasmowej polityce publicznej, Warszawa 2018, r. 1.

4. J. Sroka, Deliberacja i rządzenie wielopasmowe, Wrocław 2009;

5. K.W. Frieske, Fatamorgana deliberacji, [w:] J. Sroka (red.), Wybrane instytucje demokracji partycypacyjnej w polskim systemie politycznym, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, Warszawa 2008;

6. A. Antoszewski, Współczesne teorie demokracji, Wydawnictwo sejmowe, Warszawa 2016.

7. R. Markowski, Demokracja i demokratyczne innowacje. Z teorią w praktykę, Instytut Obywatelski, Warszawa 2014, część trzecia s. 70-93.

8. A. Waśkiewicz, Jak bardzo demokratyczna może być władza przedstawicielska? Deliberacja, reprezentacja grupowa i paradoksy idei reprezentacji, Studia Socjologiczno-Polityczne, nr 1/2014.

9. W. Kłębowski, Budżet Partycypacyjny. Krótka instrukcja obsługi, Instytut Obywatelski, Warszawa 2013;

10. D. Kraszewski, K. Mojkowski, Budżet obywatelski w Polsce, Fundacja im. Stefana Batorego, Warszawa 2014;

11. W. Kębłowski, Budżet partycypacyjny. Ewaluacja, Instytut Obywatelski, Warszawa 2014;

12. M. Miessen, Koszmar partycypacji, Warszawa 2013;

13. J. Wasilewski, Czy demokracja deliberatywna naprawi współczesną demokrację? w: (red.) J. Reykowski, Konflikt i porozumienie. Psychologiczne podstawy demokracji deliberatywnej, Warszawa 2007;

14. J. Wasilewski, Demokracja deliberatywna: stanowiska i nadzieje, w: Konflikty międzygrupowe. Przejawy, źródła i metody rozwiązywania, red. K. Skarżyńska, U. Jakubowska, J. Wasilewski, Warszawa 2007.

15. I. Shapiro, Stan teorii demokracji, Warszawa 2006;

16. A. Hess, Polskie think tanki jako społeczni uczestnicy dyskursu publicznego, [w:] Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, vol. 37/2013;

17. J. Węgrzecki, Przyszłość demokracji deliberatywnej, [w:] Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, vol. 22/2009;

18. Podniesienie jakości procesów decyzyjnych w administracji rządowej poprzez wykorzystanie środowisk naukowych i eksperckich, Raport, Warszawa 2011;

19. Standardy procesów budżetu partycypacyjnego w Polsce, Fundacja Pracownia Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia” Warszawa 2015;

20. T. Buksiński T., Dylematy demokracji deliberatywnej Johna Rawlsa i Jürgena Habermasa, [w:] R. Marszałek, E. Nowak-Juchacz (red.), Rozum jest wolny, wolność – rozumna, Warszawa 2001;

21. A. Bukowski, Sondaż deliberatywny, [w:] S. Rudnicki (red.), Nowe perspektywy. Nauki społeczne dla gospodarki, Wyższa Szkoła Europejska im. ks. Józefa Tischnera, Kraków 2011;

22. B. Szlachta, A. Krzyżówek, Polityka deliberatywna: realistyczna utopia czy zbędny eksperyment?, [w:] A. Mania, P. Laider (red.), Amerykańska demokracja w XXI wieku, Kraków 2006;

23. M. Walzer, Polityka i namiętność. O bardziej egalitarny liberalizm, Warszawa 2006;

24. A. Krzewińska, Sądy obywatelskie - kilka refleksji o metodzie, Acta Universitatis Lodziensis, Foilia Sociologica 42, 2012.

25. A. Kubiak, A. Krzewińska, Sondaż deliberatywny – inwentarz problemów, cejsh.icm.edu.pl/cejsh/ element/bwmeta1.../Anna_Kubiak__Aneta_Krzewinska.pdf.

26. Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej, red. A. Olech, ISP Warszawa 2011;

Efekty uczenia się:

Student po zakończonych zajęciach:

K_W01 – zna mechanizmy działania politycznego i podejmowania decyzji w ramach różnych praktyk deliberatywnych.

K_W06 – zna zasady funkcjonowania instytucji deliberatywnych w ramach systemów politycznych.

K_U03 – potrafi wskazać znaczenie deliberacji dla różnych koncepcji polityki.

K_U05 – potrafi samodzielnie oraz krytycznie zdobywać i uzupełniać wiedzę dotycząca deliberacji oraz proponować innowacyjnie rozwiązania w tym zakresie

K_U06 – potrafi prezentować własne wyjaśnienia zjawisk związanych z ideą deliberacji, uzasadniać je oraz konfrontować z poglądami innych studentów.

K_K03 – jest gotów do reprezentowania w różnorodnych przedsięwzięciach deliberatywych, tych zinstytucjonalizowanych jak i niezinstytucjonalizowanych, zróżnicowanych interesów grup społecznych, uwzględniając polityczne, ekonomiczne i prawne aspekty podejmowanych inicjatyw.

Efekty zdefiniowane dla specjalności:

S3_W01 – zna i rozumie idee deliberacji.

S3_W05 – zna i rozumie znaczenie deliberacji w demokracji i wpływ tej idei na rozwój społeczeństwa obywatelskiego.

S3_U03 – potrafi w sposób pogłębiony i poszerzony wykorzystywać wiedzę dotyczącą deliberacji w celu formułowania kompetentnych opracowań o charakterze analityczno-doradczym.

S3_K02 – jest gotów do prowadzenia działań w sferze analizy i doradztwa politycznego, dotyczących wykorzystania instytucji demokracji deliberatywnej.

Metody i kryteria oceniania:

Podstawą zaliczenia jest zaplanowanie, realizacja i przedstawienie przygotowanego w grupach projektu poświęconego praktycznym problemom rozwoju instytucji deliberatywnych.

Warunkiem uzyskania zaliczenia jest obecność na zajęciach, systematyczne przygotowanie do zajęć i aktywność w dyskusji.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2023/24" (zakończony)

Okres: 2023-10-01 - 2024-01-28
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Konwersatorium, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marcin Tobiasz
Prowadzący grup: Marcin Tobiasz
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Głównym celem przedmiotu jest przedstawienie podstawowych założeń teoretycznych modelu demokracji deliberatywnej oraz analiza powstających na ich podstawie rozwiązań instytucjonalnych.

Pełny opis:

1. Demokracja. Stan i wyzwania.

2. Demokracja a deliberacja.

3. Demokracja deliberatywna – charakterystyka modelu

4-6. Instytucje demokracji deliberatywnej: sondaż deliberatywny, budżet partycypacyjny, panel obywatelski, komórki planujące, sądy obywatelskie i in.

7. Deliberacja a decydowanie polityczne w praktyce.

Literatura:

Zalecana literatura:

1. J. Grygieńć, Demokracja na rozdrożu. Deliberacja czy partycypacja polityczna? Kraków 2017, r. 1.

2. D. Held, Modele demokracji, Kraków 2010, r. 9;

3. J. Sroka, Współdecydowanie w wielopasmowej polityce publicznej, Warszawa 2018, r. 1.

4. J. Sroka, Deliberacja i rządzenie wielopasmowe, Wrocław 2009;

5. K.W. Frieske, Fatamorgana deliberacji, [w:] J. Sroka (red.), Wybrane instytucje demokracji partycypacyjnej w polskim systemie politycznym, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, Warszawa 2008;

6. A. Antoszewski, Współczesne teorie demokracji, Wydawnictwo sejmowe, Warszawa 2016.

7. R. Markowski, Demokracja i demokratyczne innowacje. Z teorią w praktykę, Instytut Obywatelski, Warszawa 2014, część trzecia s. 70-93.

8. A. Waśkiewicz, Jak bardzo demokratyczna może być władza przedstawicielska? Deliberacja, reprezentacja grupowa i paradoksy idei reprezentacji, Studia Socjologiczno-Polityczne, nr 1/2014.

9. W. Kłębowski, Budżet Partycypacyjny. Krótka instrukcja obsługi, Instytut Obywatelski, Warszawa 2013;

10. D. Kraszewski, K. Mojkowski, Budżet obywatelski w Polsce, Fundacja im. Stefana Batorego, Warszawa 2014;

11. W. Kębłowski, Budżet partycypacyjny. Ewaluacja, Instytut Obywatelski, Warszawa 2014;

12. M. Miessen, Koszmar partycypacji, Warszawa 2013;

13. J. Wasilewski, Czy demokracja deliberatywna naprawi współczesną demokrację? w: (red.) J. Reykowski, Konflikt i porozumienie. Psychologiczne podstawy demokracji deliberatywnej, Warszawa 2007;

14. J. Wasilewski, Demokracja deliberatywna: stanowiska i nadzieje, w: Konflikty międzygrupowe. Przejawy, źródła i metody rozwiązywania, red. K. Skarżyńska, U. Jakubowska, J. Wasilewski, Warszawa 2007.

15. I. Shapiro, Stan teorii demokracji, Warszawa 2006;

16. A. Hess, Polskie think tanki jako społeczni uczestnicy dyskursu publicznego, [w:] Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, vol. 37/2013;

17. J. Węgrzecki, Przyszłość demokracji deliberatywnej, [w:] Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, vol. 22/2009;

18. Podniesienie jakości procesów decyzyjnych w administracji rządowej poprzez wykorzystanie środowisk naukowych i eksperckich, Raport, Warszawa 2011;

19. Standardy procesów budżetu partycypacyjnego w Polsce, Fundacja Pracownia Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia” Warszawa 2015;

20. T. Buksiński T., Dylematy demokracji deliberatywnej Johna Rawlsa i Jürgena Habermasa, [w:] R. Marszałek, E. Nowak-Juchacz (red.), Rozum jest wolny, wolność – rozumna, Warszawa 2001;

21. A. Bukowski, Sondaż deliberatywny, [w:] S. Rudnicki (red.), Nowe perspektywy. Nauki społeczne dla gospodarki, Wyższa Szkoła Europejska im. ks. Józefa Tischnera, Kraków 2011;

22. B. Szlachta, A. Krzyżówek, Polityka deliberatywna: realistyczna utopia czy zbędny eksperyment?, [w:] A. Mania, P. Laider (red.), Amerykańska demokracja w XXI wieku, Kraków 2006;

23. M. Walzer, Polityka i namiętność. O bardziej egalitarny liberalizm, Warszawa 2006;

24. A. Krzewińska, Sądy obywatelskie - kilka refleksji o metodzie, Acta Universitatis Lodziensis, Foilia Sociologica 42, 2012.

25. A. Kubiak, A. Krzewińska, Sondaż deliberatywny – inwentarz problemów, cejsh.icm.edu.pl/cejsh/ element/bwmeta1.../Anna_Kubiak__Aneta_Krzewinska.pdf.

26. Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej, red. A. Olech, ISP Warszawa 2011;

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych.
ul. Długa 44/50
00-241 Warszawa
tel: +48 22 55 49 126 https://www.wne.uw.edu.pl/
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.3.0 (2024-03-22)