Partycypacyjne projektowanie społeczne (social design)

obowiązkowe

w sali

Celem przedmiotu jest omówienie projektowania społecznego z uwzględnieniem partycypacyjnego wymiaru tego procesu. Udział w zajęciach umożliwi studentom poznanie zarówno teoretycznych, jak i praktycznych podstaw realizacji działań w tym obszarze. Główny nacisk położony zostanie na stosowaną praktykę projektowania społecznego (case studies).

Celem przedmiotu jest przygotowanie studentów_tek do podejmowania w przyszłości działań z zakresu partycypacyjnego projektowania społecznego. W trakcie zajęć uczestnicy zdobywają wiedzę z zakresu animacji, poznają narzędzia partycypacyjne i zasady współpracy międzysektorowej w realizacji interwencji społecznych. Uczą się jak ewaluować i mierzyć efekty prowadzonych działań. Nabywają też niezbędne umiejętności diagnozowania potrzeb społeczności lokalnych.

Kurs obejmuje następujące zagadnienia:

Czym jest partycypacja społeczna i social design (projektowanie społeczne). Wprowadzenie do problematyki (m.in. formy, typy), omówienie terminologii (2 spotkania).

Czym są społeczności lokalne i jak diagnozować ich potrzeby? (1 spotkanie).

Kapitał społeczny jako kluczowy element partycypacyjnego projektowania społecznego (1 spotkanie).

Rola trzeciego sektora (m.in. fundacje, stowarzyszenia) i współpracy międzysektorowej w procesie projektowania społecznego (1 spotkanie).

Koncepcja dobrego rządzenia w polskim systemie pomocy społecznej i jej związek z projektowaniem społecznym (1 spotkanie).

Procesy zachodzące w przestrzeni publicznej (m.in. gentryfikacja, rewitalizacja)(1 spotkanie).

Przestrzeń jako pole oddziaływania i interwencji społecznych (np. wroga architektura) (1 spotkanie).

Rola animacji i animatora lokalnego w procesie projektowania rozwiązań na rzecz wspólnoty (1 spotkanie).

Czym jest projektowanie inkluzywne? Uwzględnienie potrzeb rożnego rodzaju interesariuszy, w tym grup wrażliwych, w procesie projektowania społecznego (1 spotkanie).

Omówienie instrumentów partycypacyjnego projektowania społecznego (m.in. konsultacje społeczne, budżet partycypacyjny) (1 spotkanie).

Jak nowe technologie wpływają na proces partycypacji społecznej (m.in. konsultacje online) (1 spotkanie).

Formy protestów społecznych w obszarze projektowania społecznego (m.in. NIMBY) i ich wpływ na otocznie (1 spotkanie).

Metody pomiaru i badań działań społecznych (m.in. ewaluacja, monitoring) (1 spotkanie).

Case studies – partycypacyjne projektowanie w polskiej i europejskiej praktyce społecznej (1 spotkanie).

Kapitał społeczny jako kluczowy element partycypacyjnego projektowania społecznego (1 spotkanie).

Rola trzeciego sektora (m.in. fundacje, stowarzyszenia) i współpracy międzysektorowej w procesie projektowania społecznego (1 spotkanie).

Koncepcja dobrego rządzenia w polskim systemie pomocy społecznej i jej związek z projektowaniem społecznym (1 spotkanie).

Procesy zachodzące w przestrzeni publicznej (m.in. gentryfikacja, rewitalizacja)(1 spotkanie).

Przestrzeń jako pole oddziaływania i interwencji społecznych (np. wroga architektura) (1 spotkanie).

Rola animacji i animatora lokalnego w procesie projektowania rozwiązań na rzecz wspólnoty (1 spotkanie).

Czym jest projektowanie inkluzywne? Uwzględnienie potrzeb rożnego rodzaju interesariuszy, w tym grup wrażliwych, w procesie projektowania społecznego (1 spotkanie).

Omówienie instrumentów partycypacyjnego projektowania społecznego (m.in. konsultacje społeczne, budżet partycypacyjny) (1 spotkanie).

Jak nowe technologie wpływają na proces partycypacji społecznej (m.in. konsultacje online) (1 spotkanie).

Formy protestów społecznych w obszarze projektowania społecznego (m.in. NIMBY) i ich wpływ na otocznie (1 spotkanie).

Metody pomiaru i badań działań społecznych (m.in. ewaluacja, monitoring) (1 spotkanie).

Case studies – partycypacyjne projektowanie w polskiej i europejskiej praktyce społecznej (1 spotkanie).

Banachowicz, B. (2004). Konflikty społeczne w grze o przestrzeń. W: D. Stawasz (red.), Ekonomiczno-organizacyjne uwarunkowania rozwoju – teoria i praktyka, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Chrzanowski, O. (2014). Partycypacja publiczna krok po kroku. Warszawa: Fundacja Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych.

Drozda, Ł. (2017). Uszlachetniając przestrzeń. Jak działa gentryfikacja i jak się ją mierzy. Warszawa: Instytut Wydawniczy Książka i Prasa.

Hajduk, S. (2021). Partycypacja społeczna w zarządzaniu przestrzennym w kontekście planistycznym. Białystok: Politechnika Białostocka.

Henzler, P., & Skrzypczak, B. (red.). (2006). Kim jest animator społeczny. Warszawa: Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL.

Olech, A. (red.). (2011). Partycypacja publiczna. O uczestnictwie obywateli w życiu wspólnoty lokalnej. Warszawa: Instytut Spraw Publicznych.

Inne:

Raporty badawcze wybranych think-tanków/organizacji pozarządowych

Strona: https://dostepni.uken.krakow.pl/artykuly/dobry-design-inkluzywny-czy-zrownowazony/

Po ukończeniu przedmiotu osoba biorąca udział w zajęciach

w sferze wiedzy:

zna i rozumie terminologię związaną z partycypacją i projektowaniem społecznym;

zna możliwe do zastosowania instrumenty partycypacyjnego projektowania społecznego.

w sferze umiejętności:

potrafi wskazać kilka instytucji (organizacji pozarządowych / samorządowych), prowadzących działania w obszarze projektowania społecznego;

potrafi wskazać różne modele diagnozowania potrzeb społeczności lokalnych.

w sferze kompetencji społecznych:

jest gotowy/a do prowadzenie diagnoz potrzeb społeczności lokalnych;

posiada podstawowe kompetencje do pracy w grupie.

Metody oceny i udział w ocenie końcowej:

- egzamin ustny 90%;

- aktywność na zajęciach 10%.