Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Ekonomia środowiska i zasobów naturalnych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 4030-ESZN
Kod Erasmus / ISCED: 14.3 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0311) Ekonomia Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Ekonomia środowiska i zasobów naturalnych
Jednostka: Wydział Nauk Ekonomicznych
Grupy: Przedmioty obowiązkowe na 1 sem. II r. studiów I st. na kierunku MSOŚ
Przedmioty obowiązkowe na kierunku MSOŚ oferowane przez Wydział Nauk Ekonomicznych
Punkty ECTS i inne: 2.00 Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Wykład ma na celu wprowadzenie studentów mających tylko podstawową wiedzę ekonomiczną w problematykę ekonomii ochrony środowiska i gospodarowania zasobami naturalnymi.

Szczególna uwaga zostania zwrócona na rolę rynku w efektywnym użytkowaniu szeroko rozumianych zasobów przyrody. Zasadnicza część wykładu zajmować się będzie kosztami zewnętrznymi i ich korygowaniem, dobrami publicznymi, zasadami gospodarowania zasobami odnawialnymi i nieodnawialnymi, wyceną ekonomiczną dóbr i zasobów środowiska, środowiskowymi aspektami dobrobytu, instrumentami ekonomicznymi polityki ochrony środowiska.

Merytoryczną i logiczną kontynuacją tego wykładu jest wykład "Ekonomiczne problemy polityki ochrony środowiska".

Pełny opis:

1. Relacje gospodarki i ekonomii ze środowiskiem.

2. Gospodarka rynkowa. Efektywność rynku w warunkach doskonałej konkurencji i jego zawodność przy występowaniu kosztów zewnętrznych i dóbr publicznych.

3. Korygowanie efektów zewnętrznych. Twierdzenie Coase'a, podatki Pigou, pozwolenia zbywalne.

4. Decyzje związane z gospodarowaniem środowiskiem. Decyzje zbiorowe. Podejmowanie dezycji w warunkach niepewności.

5. Wybór międzyokresowy. Stopa dyskontowa. Przedsięwzięcia publiczne.

6. Eksploatacja zasobów nieodnawialnych. Reguła Hotellinga.

7. Eksploatacja zasobów odnawialnych. Pojęcie maksymalnego trwałego przychodu.

8. Ekonomiczna wycena dóbr nierynkowych.

9. Metody wyceny ekonomicznej.

10. Mierniki dobrobytu a baza zasobów środowiskowych. Modyfikowanie rachunków narodowych.

11. Trwały rozwój i jego mierniki.

12. Przedsiębiorstwo a ochrona środowiska.

13. Regulacje w dziedzinie ochrony środowiska. Instrumenty i mechanizmy.

14. Gospodarka otwarta. Handel międzynarodowy. Integracja ekonomiczna.

15. Przegląd globalnych problemów ochrony środowiska.

Literatura:

PODSTAWOWA

Śleszyński J., 2000. Ekonomiczne problemy ochrony środowiska. Aries, Warszawa.

Żylicz T., 2004. Ekonomia środowiska i zasobów naturalnych. PWE, Warszawa.

UZUPEŁNIAJĄCA

Anderson D.A., 2010. Environmental Economics and Natural Resource Management. Routledge, Oxon.

Anderson G., Śleszyński J. (red.), 1996. Ekonomiczna wycena środowiska przyrodniczego. Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko, Białystok.

Budnikowski A., 1998. Ochrona środowiska jako problem globalny. PWE, Warszawa.

Chapman D., 2000. Environmental Economics: Theory, Application, and Policy. Addison-Wesley-Longman, Reading.

Fiedor B. (red.), 2002. Podstawy ekonomii środowiska i zasobów naturalnych. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa.

Folmer H., Gabel L., Opschoor H. (red.), 1996. Ekonomia środowiska i zasobów naturalnych. Krupski i S-ka, Warszawa.

Pearce D.W., Turner R.K., 1990. Economics of Natural Resources and the Environment. Harvester Wheatsheaf, London.

Winpenny J.T., 1995. Wartość środowiska. Metody wyceny ekonomicznej. PWE, Warszawa.

Żylicz T., 1989. Ekonomia wobec problemów środowiska przyrodniczego. PWN, Warszawa.

Efekty uczenia się:

A. Wiedza

1. Student ma podstawową wiedzę na temat relacji gospodarki ze środowiskiem przyrodniczym. Zna wkład myśli ekonomicznej do opisu i rozwiązywania problemów powstających w trakcie gospodarowania zasobami naturalnymi (S1A_W01, S1A_W04).

2. Student zna zasady racjonalnego gospodarowania ograniczonymi zasobami i metody porównywania korzyści i kosztów rozważanych projektów i przedsięwzięć (S1A_W06).

3. Student zna podstawowe prawa oraz zalety i wady mechanizmu rynkowego. Zna powody, które sprawiają, że rynek zawodzi (market failures). Wśród najważniejszych przyczyn niedoskonałości rynku wyróżnia efekty zewnętrzne (externalities) i specyfikę dóbr publicznych (public goods). Student ma wiedzę w zakresie metod i mechanizmów interwencji w funkcjonowanie rynku. Zna twierdzenie Coase'a i jego założenia, zna rolę i możliwości wykorzystania podatku Pigou do internalizacji kosztu zewnętrznego. Ma wiedzę, że istnieje szerokie spektrum mechanizmów regulacji (prawno-administracyjnych i ekonomicznych), które pozwalają korygować mechanizm rynkowy (S1A_W07, S1A_W08, S1A_W09).

4. Student ma podstawową wiedzę o trudnościach podjęcia decyzji zbiorowych związanych z gospodarowaniem środowiskiem i realizacją przedsięwzięć publicznych. Zna reguły rządzące podejmowaniem dezycji w warunkach niepewności. Ma wiedzę na temat wyboru międzyokresowego, zna istotę i zastosowanie stopy dyskontowej..

5. Student rozumie specyfikę zasobów naturalnych, w szczególności w podziale zasobów wyczerpywalnych na zasoby nieodnawialne i odnawialne. Zna regułę Hotellinga ustalającą optymalne tempo zużywania zasobów wyczerpywalnych, oraz pojęcie maksymalnego trwałego przychodu (maximum sustainable yield) wykorzystywane w analizie zasobów odnawialnych (S1A_W05).

6. Student ma podstawową wiedzę o metodach wyceny ekonomicznej nierynkowych korzyści czerpanych ze środowiska przyrodniczego: metoda kosztu podróży (Travel Cost Method), metoda cen hedonicznych (Hedonic Price Method), metoda wyceny warunkowej (Contingent Valuation Method) lub metoda eksperymentu wyboru (Choice Experiment).

7. Student zna ograniczenia Produktu Krajowego Brutto jako miernika dobrobytu oraz zna propozycje mierników alternatywnych i komplementarnych formułowane w duchu koncepcji rozwoju trwałego i zrównoważonego (Sustainable Development); na przykład: mierniki dobrobytu, mierniki nakładów materialnych, Ecological Footprint i inne. W odniesieniu do stosowanych wskaźników student ma wiedzę wystarczającą do oceny ich słabych i silnych stron.

8. Student zna instrumenty i mechanizmy polityki ochrony środowiska, za pomocą których wpływa się na zachowanie podmiotów gospodarczych (S1A_W02, S1A_W03). W szczególności, student zna i łączy ze sobą funkcjonowanie przedsiębiorstwa oraz działanie typowych instrumentów nakazowych i ekonomicznych, takich jak opłaty i zbywalne pozwolenia

B. Umiejętności

1. Student potrafi wyrazić problemy związane z użytkowaniem zasobów środowiska w kategoriach ekonomicznych, a więc wskazać łączące się z nimi koszty i korzyści (S1A_U01, S1A_U03). Potrafi sformułować warunki potrzebne do osiągnięcia ochrony środowiska w skali uzasadnionej preferencjami społecznymi (S1A_U06).

2. Student potrafi wybrać właściwą metodę opisu i pomiaru problemu, odpowiednią do określenia przyrodniczo i ekonomicznie uzasadnionego poziomu czerpania korzyści ze środowiska (S1A_U02, S1A_U04). Potrafi zaproponować instrumenty ingerencji w rynek właściwe dla określonego problemu (S1A_U05, S1A_U07).

3. Student rozumie ograniczenia ekonomii w zakresie uzasadniania społeczno-ekonomicznych decyzji dotyczących właściwego poziomu ochrony środowiska (S2A_U08). Rozumie, że wartość ekonomiczna nie wyczerpuje całej złożoności relacji człowieka ze środowiskiem przyrodniczym.

C. Kompetencje społeczne

1. Student potrafi myśleć i działać w zakresie ochrony środowiska doceniając znaczenie nauk ekonomicznych (S1A_K01). Potrafi zaproponować rozwiązanie, które będzie interdyscyplinarne, ale podbudowane argumentami i instrumentami uwzględniającymi uwarunkowania przyrodnicze, preferencje społeczne i kryteria ekonomiczne (S1A_K04).

2. Student ma świadomość ograniczeń analizy ekonomicznej, ale jest wyposażony w wiedzę i umiejętności wystarczające do prawidłowego sformułowania problemu ochrony środowiska, w którym właściwa i niezbędna jest wiedza ekonomiczna.

Metody i kryteria oceniania:

Egzamin ustny.

Na ocenę.

Praktyki zawodowe:

-

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2022/23" (w trakcie)

Okres: 2022-10-01 - 2023-01-29
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć:
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jerzy Śleszyński
Prowadzący grup: Jerzy Śleszyński
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych.
ul. Długa 44/50
00-241 Warszawa
tel: +48 22 55 49 126 https://www.wne.uw.edu.pl/
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 6.8.1.0-1 (2023-01-18)