Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Narratologia wizualna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 3002-SPEC12KW3
Kod Erasmus / ISCED: 14.7 Kod klasyfikacyjny przedmiotu składa się z trzech do pięciu cyfr, przy czym trzy pierwsze oznaczają klasyfikację dziedziny wg. Listy kodów dziedzin obowiązującej w programie Socrates/Erasmus, czwarta (dotąd na ogół 0) – ewentualne uszczegółowienie informacji o dyscyplinie, piąta – stopień zaawansowania przedmiotu ustalony na podstawie roku studiów, dla którego przedmiot jest przeznaczony. / (0314) Socjologia i kulturoznawstwo Kod ISCED - Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (International Standard Classification of Education) została opracowana przez UNESCO.
Nazwa przedmiotu: Narratologia wizualna
Jednostka: Instytut Kultury Polskiej
Grupy: Przedmioty secjalizacji- Kultura Wizualna, Instytut Kultury Polskiej
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

fakultatywne

Założenia (opisowo):

Wykład obowiązkowy dla II roku studiów mgr. specjalizacji „Kultura wizualna” (ale otwarte dla innych studentów Kulturoznawstwa).



Tryb prowadzenia:

w sali

Skrócony opis:

Wprowadzenie do narratologii – teorii i metody potrzebnej w pracy nad wszelkiego rodzaju tekstami narracyjnymi, ze szczególnym uwzględnieniem narracji filmowej.

Pełny opis:

Klasyczna narratologia lat 60. zajmowała się przede wszystkim strukturami fabularnymi utworów literackich (baśni, powieści). W latach 70. uwaga badaczy skupiła się na relacji między fabułą a poziomem jej narracyjnej ekspozycji (dyskurs, tekst), nadal jednak w kontekście dzieł literackich. Modele narratologiczne dość szybko jednak zaczęto stosować także w badaniach nad filmem (zarówno analiza fabuły, jak i całej konstrukcji narracyjnej), następnie zaś w pracy nad obrazami wizualnymi pozbawionymi diachronicznej fabuły (jak obraz malarski lub fotografia, instalacje plastyczne, tzw. „nowe media”). Narratologię można też rozumieć jako nieusuwalny komponent innych, także poststrukturalistycznych dyskursów badawczych.

Wykład stanowi wprowadzenie do narratologii wizualnej. Przedstawiony zostanie najpierw „uogólniony”, roboczy model tekstu narracyjnego, a następnie możliwości jego zastosowania w sferze mediów wizualnych, a przede wszystkim filmu.

Poszczególne zagadnienia ilustrowane będą albo serią wybranych fragmentów filmowych, albo pogłębioną analizą jednego dzieła filmowego. Materiałem poglądowym będą także teksty nietypowe, „graniczne” (np. filmy eksperymentalne), zmuszające do przekształcania wyjściowego modelu teoretycznego.

Jednym ze szczegółowych celów wykładu jest wyostrzenie konceptualnej różnicy między pojęciem „medium”, jako odnoszącym się zasadniczo do procedury „zapisu”, a pojęciem „narracji”, funkcjonującym przede wszystkim w perspektywie odbiorczej.

Literatura:

Podstawowa literatura:

Mieke Bal, Narratologia. Wprowadzenie do teorii narracji, Kraków 2012

Genette Gérard, Discours du récit. Essai de méthode, w: tegoż, Figures III,

Paris 1972

Jonathan Culler, Story and Discourse in the Analysis of Narrative, w: The

Pursuit of Signs. Semiotics, Literature, Deconstruction, Ithaca, N.Y. 1981

Alicja Helman, Andrzej Pitrus, Podstawy wiedzy o filmie, Gdańsk 2008.

David Bordwell, Narration in the Fiction Film, Madison 1985

Robert Stam, Robert Burgoyne i Sandy Flitterman-Lewis, New Vocabularies

in Film Semiotics. Structuralism, Post-structuralism and Beyond, Nowy Jork 1992.

Mieke Bal, Norman Bryson, Semiotics and Art History, „Art Bulletin”

73,2/1991.

Ernst van Alphen, The Narrative of Perception and the Perception of

Narrative, „Poetics Today” 11, 3, 1990, s. 483-509

Efekty uczenia się:

Wykład przygotowuje studenta do analizy tekstu narracyjnego, a zwłaszcza narracji wizualnej (obrazu filmowego, malarskiego, fotograficznego, itp.). Na koniec rocznych zajęć student powinien swobodnie posługiwać się terminologią narratologiczną jako narzędziem interpretacji tekstu.

Absolwent zna i rozumie w stopniu zaawansowanym wybrane aspekty kultury literackiej i twórczości słownej, kultury wizualnej i filmowej oraz relacjach między nimi; metody analizy oraz interpretacji praktyk i tekstów kultury; wybrane nurty i narzędzia historii literatury, sztuk wizualnych i filmu.

Absolwent potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę, by samodzielnie wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować, integrować informacje z różnorodnych źródeł i wykorzystywać je w samodzielnych projektach badawczych; wykorzystywać metodologię badawczą oraz narzędzia (także cyfrowe) nauk humanistycznych oraz prezentować i syntetyzować uzyskane tymi metodami dane

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie na ocenę (udział w zajęciach + zaliczenie ustne)

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Ekonomicznych.
ul. Długa 44/50
00-241 Warszawa
tel: +48 22 55 49 126 https://www.wne.uw.edu.pl/
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.3.0 (2024-03-22)